Pandemi sonrası çocuklar okula nasıl alıştırılmalı?

Dünya genelinde tesiri olan kovıd-19 virüsü, günlük ömrü büsbütün değiştirdi. Her alanda önemli önlemlerin alındığı bu süreçte okullar uzun vakittir kapatıldı. Virüsün yayılma suratını engellemek için alınan bu önlemler aylar sonra yerini olağanlaşmaya bıraktı. Fakat çocuklar uzun müddet konutta kaldıktan sonra tekrar okula dönmeye zorlandı. Pekala Pandemi sonrası çocuklar okula nasıl alıştırılmalı?

Sancaktepe Belediyesi Kreşler şefi Klinik psikolog Fatma Ülger, çocukların bu süreci daha sağlıklı atlatması için tüyolar verdi. Pandemi sürecinde anne ve baba ile bir arada yaşamayı öğrenen çocuklar, okula yine dönmekte zorluk çekiyor. Birebir vakitte Ülger, normalleşmeyle birlikte iş yerlerine dönmek zorunda kalan anne ve babaların çocuklarına nasıl yakınlaşmaları gerektiğini anlattı. Çin’de ortaya çıkan fakat kısa müddette tüm dünyaya yayılan koronavirüs önemli ölümlere yol açtı. Televizyon ortamına yansıyan bu imajlar yetişkinlerden çok çocuklarda endişeye yol açtı. Günlük ömrü değiştiren artık maske toplumsal ara ve paklığı artıran bu devri algılamaya çalışan çocukların alışma süreci yetişkinlere nazaran daha karmaşık hale geldi. Bu yüzden meskenden ayrılmak istemeyen çocuklar için Ülger, bu durumun olağan olduğunu korkulacak bir durum olmadığını çocuklara itinayla anlatılması gerektiğini vurguladı. Yasemin.com muhabiri Müge Çakmak’ın Klinik Psikolog Fatma Ülger ile yaptığı röportajın ayrıntıları:

– Okullar tekrar açıldı ancak bu durum hem heyecanı hem de endişeyi birlikte getirdi. Ailelerde de çocuklarda da kov-19 tasası var. Bu dert ve endişeler nasıl aşılmalı?

Öncelikle çocuklar uzun müddet evlerindeydiler bunların avantajları da oldu dezavantajları da oldu. Avantajları derken daha evvel birlikte olamadıkları babalarıyla birliktelerdi anneler çalışıyorsa anneleriyle birlik ve birlikte olma ortamı oluştu. Tabi bu beraberlikten birtakım aileler olumsuz etkilendi lakin ne olursa olsun çocuklar daha yakından tanıdı ebeveynlerini biliyorsunuz erkekler son derece ağır çalışıyorlar aşikâr bir sistemin içindeyiz bu sisteme yetişebilmek için, para kazanmak yükünde bakıyorlar hayata. Daha çok nasıl para kazanabilirim aileme daha güzel nasıl bakabilirim derken his geride kalıyor. Ne oldu çocuklar bu manada babalarına, annelerine his olarak yakınlaştılar. Daha çok oyun oynadılar benim gözlemlediğim, bana anlatılanlardan yola çıkarak ve biz şuanda Kreş Sancaktepe’deyim orayı yönetiyorum. Orda birçok velilerimiz var onlarla konuşuyoruz, ergen velileriyle konuşuyoruz gençlerin aileleriyle konuşuyoruz herkes tıpkı şeyi anlatıyor. Evet, bir tedirginlik var bir pandemi sürecindeyiz salgın bir hastalık var herkes çok korkuyor fakat şayet ki bu aileler de anne ve baba da takıntı rahatsızlığı varsa, dertleri çok yüksekse onların telaş seviyeleri daha yüksek oluyor ve tabi ki bunları çocuklara yansıtıyorlar çocuk da bunun farkında. Çok korkutucu bilhassa küçük yaş kümesi çok ürkütücü mevt riski var diyerek yaşıyorlar ve dışarı çıkmaktan, okula gelmekten kaygılanıyorlar. Aslında işin aksi tarafından bakarsak çocuklar mı okula gelmekten kaygılanıyor yoksa veliler mi çocukları için çok telaşlılar onlar mı yollamak istemiyorlar. İşin birde bu istikameti var bunu hoş yönetmek için ne olduğunu bilmemiz lazım pandeminin ne olduğunu, Kovid-19’un ne olduğunu ve daima toplumsal medyadan bunu takip edersek ve daima meskenin içinde televizyonda haberler açık kalırsa, vefat sayıları bu hastalıkların görsel manada televizyonlarda seyredersek çocukların dert seviyesi yüksek olur zira bizim korku seviyemiz yüksek olur. Onun için çocuklarla vakit geçirirken mümkün olduğu kadar oyunlar oynamalıyız hangi oyunları daha çok internet, görsel yayınlar, bilgisayarlar, tabletler değil de elle oynanabilen zeka ile yürütülebilen oyunlar küme oyunları anne, baba, çocuk varsa öteki kardeşler birlikte oyun oynanması lazım bu oyunların içinde de anlatılabilir çocuklara pandemi nedir, hastalık nedir, bunlarla başa çıkma süreçleri nasıl olur, fotoğraflarla anlatılabilir, öykülerle anlatılabilir küçük yaş kümesine. Başkalarına de onların anlayacağı bir lisanla anlatıp bu süreci hakikat bir biçimde yönetebiliriz zira hayat devam ediyor. Biz pandemideyiz, salgındayız tabi ki kendimizi koruyacağız bu şu manaya gelmesin, hayatımızı olağan devam edecek biz kendimizi korumayacağız, gerekli önlemleri almayacağız manasına gelmesin tabi ki alacağız fakat dengeli bir halde olması gereken ölçüsünde çocuğu korkutmadan geleceğe dair korkular yaşatmadan. Bakın pandemi sürecinde çocuğumuza anlatırken aslında onun genel hayatını dertli halede getirebiliriz onu nevrotik rahatsızlık yani anksiyete yüksekliği, depresyon, panik bozukluk biçiminde de ilerletebiliriz. O vakit biz anne-babalar olarak bunu evvel kendimiz öğreneceğiz kendimiz sağlıklı bir halde hayatımıza uygulayacağız çocuklar bizi görecekler tedbirlerimizi de ona nazaran alacağız. 

– Bu süreçte okula gitmek istemeyen çocuklara aileleri nasıl yaklaşmalı?

Çocuklar aileleriyle bir ortadaydı buradan biraz daha geriye gidersek çocuğa bağımlı olan anneler ve anneye bağımlı olan çocuklar var. Şayet çocukta bu türlü bir yapılanma varsa annesinden başka yaşayamıyorsa annesini tutuyorsa uzun bir vakitte annenin yanında oldu ayrılma süreci gelince ayrılık anksiyetesi dediğimiz terk edilme korkusu, annenin onu terk ettiğini zannetmesi, anneden uzaklaşma dertli bir çocuk ise meskende anneyi bırakacak konutta annenin başına bir şey gelirse bu üzere nedenlerle çocuk okula gitmiyor olabilir karın ağrıları olabilir, baş ağrıları olabilir ve çocuk regresyon dediğimiz geri sürece gidebilir. Alt ıslatabilir mesela bebeksi hareketler yapabilir  okula gitmemek burada ailelere kararlı olmak düşüyor. Durumu çocuğa anlayacağı bir lisanla anlatmak birlikte çocuğa gitmek tedbir almak ve neden ağzına maske takacağını neden ellerini yıkayacağını lakin dozunda çok fazla ovalarcasına ellerini tahriş edercesine değil çocuğa anlatılacak. Okul yönetimiyle de görüşülecek gidince hijyene ne kadar değer veriliyor çocuktan evvel aileler gidip bakacak okul idaresiyle konuşulacak sonra çocukla gidilecek okulda bir arada gezilecek. Ondan sonra çocuk uygun bir halde öğretmenine teslim edilecek. Tabi öğretmenlere de büyük vazife düşüyor burada. Öğretmenlerle ön görüşme yapıp ondan sonra çocuk teslim edilecek. Genelde burada anne ile babada ki kaygılanmalar kelam konusu aile içinde tasa düzeyi ne kadar yüksekse anne çocuktan ne kadar ayrılamıyor ise nitekim çocuğun ayrılması da çok güç. Sağlıklı çocuk yetiştirme inançlı bağlanma ve inançlı ayrılma diye bir kavram vardır psikoloji de şayet bir anne bunu başarabildiyse uygun bir biçimde çocuğunu okula da bırakabilir. Çocuğa neler söylenebilir; okulunda inançta olduğunu, öğretmenlerin dikkatli olduğunu bu türlü bir hastalık olduğunu hastalık var ancak bize hiçbir şey olmayacak bu da yanlış hastalık hepimize gelebilir bu bir süreç herkes gelebilir fakat biz yanlışsız bir biçimde hijyenimize dikkat ettiğimizde tedbirlerimizi aldığımızda bize gelmesi çok zorlaşır biz bir ortadayız, aileyiz, yanınızdayız her vakit çocuğumuzun okulda birebir aile üzere çocuk için gerekli tedbirleri alıyor onlar için sıhhatlerinin güzel gitmesi yolunda ne gerekiyorsa onların yaptığından da eminiz, biz güveniyoruz okula.. Ve çocuk diyecek ki annem ve babam güveniyorsa demek ki burası muteber bir yer bende güvenebilirim. Annem ve babam muteber bir insan Öncelikle bunu duyması ve bilmesi çok çok değerli. Şayet burada bir eza yaşanıyorsa annem sağlam değil ben ona güvenemem tutarsız bir bağ varsa annenin çocuğuna karşı o vakit okul devrinde, ergenlik devrinde, yetişkinlik devrinde ve ikili ilgilerde çocuk ya siyah ya beyaz ya çok sevme ya da nefret etme gibi  tutarsız ilgiler geliştirecektir. 

Pandemi sonrası çocuklar okula nasıl

Tüm detaylı bilgileri inceleyin Pandemi sonrası çocuklar okula nasıl

– Okulda alınan tedbirlerin okuldaki yöneticiler tarafından anlatılması çocuklardaki derdin azalmasına ne derece tesirli olur?

Çocukların güvenmeye muhtaçlığı var hatta şöyle söyleyebilirim okulun birinci başladığı gün çocukların bunu duymaya gereksinimleri olduğu için çabucak derse başlamak yerine öğretmenlerin çocukları bununla ilgili sohbetler vermeleri gerekiyor ve müdürün öğretmenleri ve çocukları da toplayarak anlatması ve hangi tedbirlerin alındığını ve daha evvel çocukları ne kadar önemsendiğini onların ne kadar pahalı olduklarını ne kadar kıymet verdiklerini bu yüzden tedbirlerini onların sağlı gitmeleri hayata daha sağlıklı atılmaları tarafında tedbirleri ne kadar önemseyerek aldıklarını anlatmaları gerekiyor. Yoksa çocuklara direkt söylenen tedbir aldık şöyle davranacaksınız, bu türlü davranacaksınız, bu türlü olacak diye verilen komutların hiçbir manası yok. Bir şeyleri yapmalarını istiyorsak neden yapmaları, neden buna gereksinim var bunları açıklayarak yaparsak çocuklar daha rahat daha kolay daha soft geçişler yaparlar. Onun için müdürlerin, okul idaresinin velilere evvel bir veli toplantısı yapıp gerisinden çocuklarla birlikte daha gerisinden yalnızca çocuklara bu hususta anlatırlarsa çocuklar da rahatlarlar ve velilerin zihinlerinde soru işareti kalmaz. Onlarda soru işareti kalmayınca meskenlerine gittiklerinde konutta rahat olurlar. Hisler bulaşıcıdır çocuklar bu hisleri alırlar artık bu oda da siz çok ağlasanız otomatikman bende o üzgün moda geçerim ve sizin neden ağladığınızı sorar empati yapar sizinle birlikte üzülürüm. Siz neşeliyseniz de birebir biçimde meskende rahat, huzurlu, okuldan emin olan öğretmenlerinden emin olan veli, bir anne ve baba çocuğuna nasıl yaklaşır. Bunun tam aykırısını düşünün çocuk bunu alır münasebetiyle okulda da çocuğa bu formda anlatılırsa işte kreş olabilir, anaokulu olabilir ilköğretim, ortaöğretim ve hatta üniversitelerde çocuk çok daha gönlü rahat kendisinden emin geleceğe dair telaşları azalmış bir biçimde devam eder diye düşünüyorum. Alınan fizikî tedbirler çok değerli lakin alınan duygusal tedbirlerin bir adım önünde olduğunu düşünüyorum.  

– Olağanlaşma sürecinde ailelere tavsiyeleriniz nelerdir?

Sancaktepe Belediyesi-Kreş Sancaktepe’de yönetici olarak çalışıyorum ve bizim kümemiz 3-6 yaş kümesi. Onlarla birlikte hayata başladık burada teğe bir içinde yaşayan biri olarak ailelerle neler yapıyoruz hangi tedbirleri alıyoruz bunlardan bahsedebilirim. Gelen çocuklarımız çok küçük kritik yaşta 3-6 yaş kümesi hayata dair fikirlerin oluştuğu, kendine dair niyetlerin oluştuğu anneleriyle bir ortada anneden daha kopamamış çocuklar var biz bunu çok hoş gözlemliyoruz aslında çocuklara baktığımızda nasıl bir ailede olduklarını anneleriyle irtibatlarının nasıl olduğunu çok da âlâ anlıyoruz ve emin olun bu çocukların meskenlerinde de telefonlar olabiliyor bazen öncelikle bunları konuşuyoruz hayat irtibattan, görsel irtibattan yani internetten ibaret değil anneler çocuklarına yemek yedirebilmek için ellerine telefon veriyorlar kendileri rahat konuşabilmek için tekrar telefon veriyorlar ve Youtube’den çizgi sinemalar, müzikleri açıyorlar biz öncelikle annelerle konuşuyoruz.  Bakın 1990’dan sonra hiperaktivite ve dikkat bozukluğu, dikkat dağınıklığı son derece gündemde. Neden gündemde derseniz gelen çocuklardan kimileri ayakkabısını bağlayamıyor hala 5 yaş kümesi yalnız yemek yiyemiyor zira bunu yapan birisi var, annesi var. Yemek yemeği bıraksanız bu çocuğun yemek suratı ne kadar olacak çok daha yavaş olacak değil mi? Annesi süratli hızlı yediriyor ayakkabısını eğilip kendisi bağlaması gerekirken ki bunu dakikaya vursanız daha ağır olacak anne bağlıyor ve bırakıyor hasebiyle çocukların bunların ekranda şayet ki daima telefonla, tabletle, bilgisayarla daima meşgulse onların bilgilerin aktığını görüyor. Annesi kendi yerine bir an evvel yapıyorsa bu biçimde çok çabuk yapıldığını görüyor o vakit bu çocuk beklemeye tahammülü yok kendini beklemeye tahammülü yok zira her işi yavaş yapıyor ne yapıyor canı sıkılıyor yapmıyor bırakıp atıyor kitap okuyacak ancak kitap okumasına gerek yok ki çizgi sinema var aslında çizgi sinemada görüyor hem seyrediyor hem duyuyor hem ne olacağını bir an evvel atlayarak gidiyor ve sonunu getiriyor. O vakit neden kitap okusun neden o kadar vakti boşa harcasın çocuk somut düşünür bizim üzere soyut düşünmez 11-12 yaşında başlar soyut fikir hiç gerek yok. O vakit annelerin de işine geliyor babaların da işlerine geliyor daha rahat telefonuyla konuşuyor babası daha rahat iş görüşmelerini yapıyor meskende anne daha rahat arkadaşlarıyla konuluyor yemeğini yiyor. Bir manada şunu da söylemek istiyorum her nedense velilerin çocukların ne yediğiyle ilgili ilgilenme dereceleri bir numara ne yedi, bugün yemek yedi mi? Yanlışsız yemek yemesi çok kıymetli lakin ne öğrendi bugün kendine ne kattı sorusu daha değerli olmalı.  Çocuk kendisiyle ilgili velinin neyi önemsediğini alıyor esasen çocuklar çok bilinçliler daha bilinçliler hasebiyle buna uygun davranıyor ve annesinin zayıf noktasını yakalıyor yemek yemiyor annesi veriyor eline tableti veriyor eline telefonu yemek yemesini sağlıyor ve çocuk bu ortada seyrediyor. Çizgi sinemaları seyrederken tabi kaydırırken öteki ziyanlı şeyleri de seyredebiliyor pandemiyle ilgili, salgınla ilgili haberleri duyuyor konutun içinde diyelim ki anne ve baba haberleri seyrediyor pandemiyle, salgınla ilgili vahim şeyler anlatılıyor biliyorsunuz hastane odasında, ağır bakımda gösterilenler de var. Hasebiyle çocuk bunlarla ilgili görüyor ve başında daha büyütüyor da olabilir. Orda insanların öldüğünü yakında anne ve babasının da ölebileceğini kendisinin de orda öleceğini yahut anne-babasının ölünce kendisinin bu dünyada yapayalnız kalacağının hayalini de kuruyor olabilir. Çocukların hayal dünyaları çok geniş o vakit ne yapacağız çocukları bu manzaralar ile muhatap etmeyeceğiz. Beraberiz onlarla bilgisayarı tableti telefonu vermeyeceğiz ellerine evet bu sıkıntı olabilir zahmetli olabilir daha kolayı var bizim için vermek ve kurtulmak fakat biz bir çocuk yetiştiriyorsak gelecek kuşaklar bizim elimizdeyse bizde bunun bilincindeysek ve gelecekteki dünyanın daha güzel daha hassas bedelleri daha yüksek daha şefkatli daha sabırlı daha kaşif bir şeyleri icaat eden daha akademik zekası da üstte olan duygusal zekası da üst da olan yetişkinler yetiştirmek istiyorsak anneler olarak birtakım fedakarlıklar kendimizden ve bir şeyler vererek onları yetiştirebiliriz. O vakit şunu söyleyebiliriz  haberlerle çocukları çok muhatap etmiyoruz fakat Polyana üzere çok pembe tablolarda çizmiyoruz zira bu da hayatın bir gerçeği anlatacağız hastalık olduğunu tedbirler almamız gerektiğini nasıl yaşayacağımızı ortamızda bırakmamız gereken arayı biz meskenin içinde eşimiz ile bunu uygulayacağız ki çocuk bunu yaşayacak. Gelen konuklarla uygun biçimde oturma aralığımızı görecekler onlarda o biçimde davranacaklar biz nasıl yaşıyorsak çocuklarda emin olun bizi takip edeceklerdir. 

Pandemi sonrası

Tüm detaylı bilgileri keşfedin Pandemi sonrası çocuklar okula nasıl alıştırılmalı?
Etiketler
Bitki Faydalari Funda Çayı Limon Suyu Zayıflatır mı Ada çayı Faydaları ve zararları